Zo bepalen geventileerde en massieve remschijven uw remweg

Zo bepalen geventileerde en massieve remschijven uw remweg

Niet elke remschijf is gelijk. Onder de motorkap van bijna elke auto zit een van twee hoofdtypes: massief of geventileerd. Het verschil zit in de bouw, maar de gevolgen voelt u pas als het misgaat: bij hard remmen, op een lange afdaling, of bij een zware lading.

Massieve remschijven zijn één dikke, effen metalen plaat. Geventileerde remschijven bestaan uit twee schijven met kanalen ertussen, zodat lucht erdoorheen kan stromen. Dat luchtkanaal is het hele verschil: het bepaalt hoe snel warmte wordt afgevoerd, en warmte is precies waar remmen om draait. Wie weet welk type waar past, kiest de juiste remschijf voor zijn auto en voorkomt onnodige slijtage of een langere remweg.

Welke soorten remschijven bestaan er

Er zijn in de praktijk twee hoofdtypes remschijven die u op vrijwel elke auto in Nederland tegenkomt.

  1. Massieve remschijven zijn compact, zwaar en simpel van bouw. Eén stuk metaal, zonder holle ruimte.
  2. Geventileerde remschijven hebben een dubbele laag met tussenruimte en ribben, vaak radiaal of gebogen. Door de draaiing van het wiel wordt lucht als vanzelf naar buiten geblazen, ongeveer zoals een ventilator werkt.

Daarnaast bestaan er speciale varianten, zoals geboorde of gegroefde remschijven, bedoeld om water en remstof af te voeren. Die komen echter voort uit de twee hoofdtypes en zijn dus een extra laag, niet een derde categorie op zich.

 

Massieve remschijf

Geventileerde remschijf

Bouw

Één solide metalen plaat

Twee lagen met luchtkanalen

Warmteafvoer

Alleen via de zijkanten

Via ingebouwde luchtstroom

Gewicht

Compact, relatief licht

Iets zwaarder door dubbele laag

Typische plaats

Achterwielen

Voorwielen (en zwaardere auto's ook achter)

Meest geschikt voor

Lichte, dagelijkse belasting

Zware belasting en frequent remmen

Wat zijn de kenmerken van massieve remschijven

Massieve remschijven zijn de simpelste vorm van een remschijf. Geen kanalen, geen holtes, gewoon een solide metalen schijf.

Dat heeft duidelijke voordelen. Ze zijn compacter, minder gevoelig voor scheurtjes doordat er geen dunne wanden zijn die kunnen breken, en over het algemeen lichter dan je zou denken bij hun formaat. Voor auto's die niet zwaar zijn en niet vaak intensief geremd worden, is dat precies genoeg.

Het nadeel is de warmteafvoer. Zonder luchtkanalen kan warmte alleen via de zijkanten van de schijf ontsnappen. Bij normaal, dagelijks gebruik lopen remschijven doorgaans op tussen ongeveer 100 en 250 graden Celsius. Bij massieve remschijven kan die temperatuur, zonder interne ventilatie, bij zwaar gebruik (zoals een lange afdaling met volle belading) sneller richting de 350 graden of hoger oplopen dan bij een geventileerde variant. Wordt een remschijf te heet, dan kan het remvermogen tijdelijk afnemen, een effect dat bekend staat als "brake fade". Ook kan langdurige overbelasting de levensduur van de schijf en de remblokken verkorten.

Daarom zitten massieve remschijven in de praktijk vooral achterop, waar de benodigde remkracht meestal lager ligt dan voorop.

Wat zijn de voordelen van geventileerde remschijven

Geventileerde remschijven zijn ontworpen om precies dat probleem op te lossen: warmte.

De ruimte tussen de twee schijfdelen werkt als een soort interne ventilatie. Terwijl het wiel draait, wordt lucht naar binnen gezogen en via de ribben naar buiten geblazen. Dat zorgt voor een groter oppervlak waarover warmte kan worden afgevoerd, en dus voor een lagere temperatuur bij gelijk remgebruik.

Uit technisch onderzoek naar remschijven blijkt dat geventileerde remschijven onder vergelijkbare omstandigheden gemiddeld ongeveer 30 tot 50 graden Celsius koeler blijven dan massieve remschijven. Onderstaande grafiek laat dat verschil in één oogopslag zien: bij normaal gebruik lopen beide types vergelijkbaar op, maar bij zwaar gebruik loopt de massieve remschijf duidelijk verder op dan de geventileerde variant.

Tiplijn